Zaterdag 30 mei 2009; ’The day the Pink Panther returns.’

Vorig jaar rond Pasen werden voor de toernooicommissie alle beweringen rondom de temperatuurstijging van de aarde gelogenstraft. Door sneeuw en ijzel gekweld waren zij genoodzaakt het toenmalige ‘Pass-toernooi’ te annuleren. Sterker nog, ik weet zeker dat onze vriend Jezus zich ook nog wel twee keer achter de oren had gekrabd om terug te keren als het toentertijd zo’n rotweer was geweest. Echter, het geloof in een nieuw toernooi bleef bestaan en omdat het vertrouwen in de paashaas inmiddels tot het minimum was gedaald, werd gekozen voor een Pinkstertoernooi. Linkend naar het nimmer aflatende enthousiasme en de grote vastberadenheid van inspecteur Clousseau, twee karaktertrekken die eveneens van toepassing zijn op de toernooicommissie, werd gekozen voor de naam Pink(ster) Panther. Na maandenlang vergaderen, kilometers draaiboek, murw gebelde sponsoren, 19 gastverenigingen en vier kilo valium, was het dan zover: Zaterdag 30 mei 2009, het Pink(ster) Panthertoernooi.
Om 07.00 uur stipt kwamen de organisatoren, het laatste slaapzand verwijderend, de kantine binnen ge(slaap)wandeld en met behulp van een aantal fantastische vrijwillige hulptroepen werden de laatste voorbereidingen getroffen. Rond 08.00 uur kwamen de eerste gastverenigingen aan en ontvingen we meteen al de eerste complimenten. Die kwamen aan het adres van ons parkeerkanon Lex Beijk, de enige parkeerwachter die ik echt mag. Mede door zijn strakke parkeerbeleid heeft niemand in de regio Haaglanden ook maar het minste idee gehad dat er bij Concordia op Pinksterzaterdag zo’n 1200 bezoekers zijn geweest.
Om 08.45 werd begonnen met de spectaculaire opening. Alle F’jes van Concordia vormden vanaf de ingang van het veld een erehaag, waar zij luid applaudisserend hun tegenstanders begroetten.
Een uniek fotoviewmoment en een tranentrekker van jewelste. De toon, van wat later zou blijken, een fantastisch toernooi was gezet.
Buiten de oogstrelende combinaties, panna’s en prachtige doelpunten in het veld, konden spelertjes en publiek ook buiten het veld genieten. In het kader van de campagne van SIRE was  er op de minikermis een heuse Kop van Jut aanwezig, waar alle aanwezigen hun agressie over een eventuele dubieuze beslissing van de scheids meer dan kwijt konden. Ook de diverse verkooppunten rond de velden vonden gretig aftrek. Een luxe die voor de wedstrijdleiding niet was weggelegd, want in de bestuurskamer, speciaal voor dit evenement ingericht als zenuwcentrum, werden alle uitslagen, begeleid door liters zweetdruppels, op onnavolgbare wijze verwerkt. Maar de grootste pluim verdienen al die geweldige vrijwilligers, goddank,  ze zijn er nog. Want zonder jullie hulp had dit toernooi zeker de boeken ingegaan als een of ander zielig kleuterfeestje. Nogmaals dank!!!
Nadat onze voorzitter Bert Oudshoorn de prijsuitreiking had verzorgd en de F’jes zeer voldaan en tevreden huiswaarts keerden, maakten wij ons op voor het middaggedeelte.
Ook hier waren de pluimen en veren voor de warme ontvangst niet van de lucht.
Wederom werden de gastspelers door een erehaag van Concordianen ontvangen, dit keer begeleid door de opzwepende klanken van een stel Antilliaanse trommelaars. Een entree om trots op te zijn. Het wordt misschien een bekend verhaal, maar ook het E-toernooi verliep vlekkeloos.
Good old Alex Veldhof verzorgde, de op zijn zó vertrouwde wijze, de prijsuitreiking en voordat we het wisten was deze unieke dag ten einde.
Namens de hele toernooicommissie dank ik nogmaals een ieder die op enigerlei wijze heeft bijgedragen om dit toernooi tot een zeer geslaagd evenement te maken.
Volgend jaar zijn we er weer, en hoe…………., want dan vieren we het 125-jarig jubileum van Concordia.
Dus mocht je een agenda binnen handbereik hebben, NOTEER DAN ALVAST PINKSTERZATERDAG 2010!!!

Namens de toernooicommissie,
Fred Zuiderwijk